Wiens wil geschiede?

Mijn hart werd en wordt geraakt bij elk bericht over de grote branden in de wereld. In Australië kan je niet meer spreken over bosbranden, maar heel Australië staat in de hens! Overal op social media worden oproepen gedaan om te bidden en mediteren voor regen om te helpen met blussen. Hoe fijn zou dat zijn! In een poging mijn verdrietige hart wat te troosten, ging ik in afstemming en bad mee in een oproep om regen voor Australië. 

Opeens herinnerde ik me de zomer van 2018. Die hele droge zomer, waar ons kikkerlandje totaal uitdroogde. Die zomer heb ik verlangd, gebeden, gemediteerd voor regen. Regen in Nederland, regen in omringende landen. Toch bleef er iets knagen en op een goede dag drong het tot mij door. Stel nou... wat als... stel nou dat regen helemaal niet de beste oplossing is voor alles en iedereen? Stel nou dat de natuur bezig is met een omslag en dat de droogte daarbij hoort? Wat als de droogte de dieren en planten juist aanzet tot aanpassen en veranderen? Misschien moest ik dus niet om 'regen' vragen, maar om iets anders. Maar wat dan?

Ik moest denken aan wijsheid uit verschillende creatie- en manifestatiestromingen. Een van de kernpunten van Mike Dooley is dat je je focust op het eindresultaat en dat je de 'vervloekte hoe dan-s' niet zelf invult, maar aan het Universum overlaat. Gregg Branden vertelt dat bidden gedragen wordt door gevoelens van dankbaarheid en blijdschap over het eindresultaat. Ah! Dankbaarheid, vreugde, eindresultaat, dus. Ik veranderde van focus en richtte mijn meditaties op eindresultaat en mijn blijdschap en dankbaarheid daarover. Ik wenste dat het beste mocht gebeuren voor alles en iedereen. Ik was dankbaar voor een bijzondere ervaring, lopend over de die zomer drooggevallen rivierbodem van mijn geliefde Rhein. En toen het uiteindelijk regende, was ik daar blij en dankbaar voor.

Nu zat ik daar weer, in mijn meditatie meegesleept door de wens van velen om regen op te roepen om de branden in Australië te helpen blussen. Toch... knaagde er weer iets in mij. Oh ja! Wat had ik in de zomer van 2018 ontdekt? Mijn idee loslaten dus. Met alle dapperheid die ik in mijn hart vinden kon, liet ik mijn wens voor regen los en vroeg ik de Grote Moeder en de Grote Vader of er mag gebeuren wat het beste is voor alles en iedereen. Ik kreeg de bibbers, kippenvel op mijn armen en het voelde alsof alle cellen in mijn lichaam een klein vreugdesprongetje maakten. Het was een onverklaarbaar gevoel van 'dit klopt'. Ik heb er daarna stiekem wel aan toegevoegd dat áls de oplossing heel veel regen is, mij dat als mens heel fijn lijkt.

Als iets klopt, dan klopt het. Jouw waarheid, mijn waarheid. Dankbaar was ik voor de synchroniciteit die ik na mijn overgave opmerkte. Er dook een nieuwsartikel uit Australië op, met foto's van de natuur die zich in de verbrande gebieden al weer aan het herstellen is. Tjee, de (veer-) kracht van onze Aarde! Dat roept op tot vertrouwen. We hoeven haar alleen maar lief te hebben en goed voor haar te zorgen. Het volgende was een berichtje van TUT, van Mike Dooley. Ik moest aan mijn regenwens voor Australië denken.

Laten we niet willen fixen. Laten we liefhebben. Onze mooie planeet met alles en iedereen erop en erin.


 ❤️  Note from the Universe ❤️
To fix the world, you must first see it as broken.
I'm not so sure I'd go there,
The Universe

P.S. That would be kind of like fixing chocolate, huh?

 

CW/20200109

Laatste negen spinsels

  • Wiens wil geschiede? +

    Mijn hart werd en wordt geraakt bij elk bericht over de grote branden in de wereld. In Australië kan je niet meer spreken over bosbranden, maar heel Australië staat in de hens! Overal op social media worden oproepen gedaan om te bidden en mediteren voor regen om te helpen met blussen. Hoe fijn zou dat Read More
  • Zingen voor de Appelboom +

    Het verhaal gaat dat in Engeland al eeuwenlang in de winter liederen gezongen worden bij appelbomen. Op de Twaalfde Nacht (de twaalfde nacht na Kerstmis) wordt de best-producerende appelboom uit de boomgaard versierd met in appelcider gedrenkt brood, als gift voor de vogels en de goede geesten. Soms worden er schoten gelost, voor het Read More
  • Tijdreismachine +

    Tijdreismachine Waar brengt het labyrint jou naar toe? Soms werkt het labyrint voor mij als een tijdreismachine. Ik begin te lopen en het voelt zwaar, alsof ik bergop loop. Wat raar? Ik spreek met mijn denken af dat het mee mag speuren naar meer informatie. We spreken ook af dat we het voelen de weg Read More
  • In ieder warm hart +

  • De engel met de wc-rol +

    De engel met de wc-rol Het is een dramatische wandeltocht geworden. De man die we een dag eerder ontmoetten, zei dat hij er twee uur over had gedaan om de berg te beklimmen. Dan lukt het ons ook. Niet dus. Fout: niet even gecontroleerd wat internet ervan vond en vergeten op de informatiebordjes aan het begin van de wandeltocht Read More
  • De dochters van Plynlimon +

    De dochters van Plynlimon Het informatiebord bij het reservoir verhaalde over drie zusters die in drie rivieren veranderen. Een speurtocht op internet levert de mooie legende op, en ook een prachtig animatiefilmpje dat het verhaal vertelt. Ik heb het verhaal vertaald en ik ben zo vrij geweest de originele foto’s te verwijderen en eigen (Welshe) foto’s toe te Read More
  • de Zalm der Wijsheid +

    de Zalm der Wijsheid Ergens in het diepste en groenste woud dat je je kunt voorstellen, borrelde tussen enkele bemoste rotsen het puurste, zuiverste en helderste water uit Moeder Aarde omhoog. Om deze Bron stonden negen Hazelaars en zoals iedereen weet, zijn bronnen heilig en hazelaars wijs. De Bron heette dan ook de Bron der Wijsheid, of in Read More
  • de Toverketel van Wijsheid +

    de Toverketel van Wijsheid Er leefde eens een moeder. Ze had twee kinderen: een mooie dochter en een lelijke zoon. De moeder besloot om toverdrank te maken die haar zoon de gave van wijsheid en poëzie zou geven. Niemand zou zich dan nog af laten leiden door de lelijkheid van haar zoon, maar luisteren naar zijn wijsheid. Ceridwen, Read More
  • Labyrint in de hooiberg +

    Labyrint in de hooiberg Een lerares geeft me een geheimzinnige tip. In het zuidwesten van Ierland, op het schiereiland Dingle, ligt bij een beroemd oud kerkje een nog ouder stenen labyrint. Echt iets voor mij, maar ze weet niet meer waar het is. Geen probleem: google is mijn vriend, dus ik kruip achter mijn pc en start een Read More
  • 1

"Heling is een reis,
geen ingreep."

- Alberto Villoldo

Cawen
praktijk voor innerlijke reisbegleiding