De engel met de wc-rol

Het is een dramatische wandeltocht geworden. De man die we een dag eerder ontmoetten, zei dat hij er twee uur over had gedaan om de berg te beklimmen. Dan lukt het ons ook. Niet dus. Fout: niet even gecontroleerd wat internet ervan vond en vergeten op de informatiebordjes aan het begin van de wandeltocht te kijken.

We gaan op pad met redelijk goed weer en twee uur later zijn we pas op de helft. We houden een groepsoverleg of we doorgaan of niet. Een berg beklimmen is een bijzondere prestatie, plus we zijn al op de helft. Wij gaan door. Het weer wordt slechter. Tegen de tijd dat we de top bereiken, is het fijne mistwolkje veranderd in een behoorlijke regenwolk die ons alle zicht ontneemt. Het waait en het regent, het is koud. Even uitrusten en van het uitzicht op 1085 meter genieten, is er niet bij.

We vinden de informatiebalie en vragen of we met het treintje terug naar beneden kunnen. Een van ons is niet fit en ziet erg op tegen de terugtocht. De meneer vertelt ons dat er vierenveertig wachtenden voor ons zijn. En zij hopen allemaal op een plekje in het al volgeboekte treintje dat pas om half zes of half zeven naar beneden zal vertrekken. Drie uur wachten op een treintje dat overvol zit en dan om half zeven alsnog die berg af moeten lopen, vinden we geen optie. We gaan de terugtocht aan.

De regenwolk besluit ons te vergezellen en regent het steile pad met losse stenen nat. Zichtbaarheid is minimaal. En dan moet zoon naar de wc. Voor een grote boodschap. Balen. Midden op de berghelling. Geen bosjes, stenen, heuveltjes, wat dan ook, om even achter te zitten. Bovendien heb ik de gebruikelijke rol wc-papier niet bij me. Dochter loopt een stukje vooruit, om te zien of we al op de helft zijn. Op de helft staat een huisje, met wc. Binnen een paar tellen gaat ze op in de wolk. Ik houd mijn hart vast: mijn kind kan in een afgrond vallen en ik zal niet eens in de gaten hebben dat ze verdwenen is. Gelukkig komt ze snel terug. Het huisje is niet om de hoek en bovendien kan ze toch niet verder kijken dan een meter of tien. Vertwijfeld staan we midden op het pad en kijken elkaar in stilte aan. Wat nu?

Binnen tien tellen gebeurt het. Er verschijnt er een jongeman uit de wolk en terwijl hij op ons af loopt, slingert hij zijn rugzak voor zijn buik, tovert een rol wc-papier tevoorschijn, geeft dat al lopend met een glimlach aan mij, ik pak het aan en stamel dank je wel, de jongeman loopt door, slingert zijn rugzak op zijn rug en verdwijnt in de wolk op weg naar beneden.

Verbluft kijken wij elkaar aan. Hoe kan hij weten wat er aan de hand is? We zijn stil, we staan stil. Hij heeft niks gehoord, hij loopt niet in onze buurt. Toch?

Engelen komen in alle soorten en maten.
Dit is de engel met de wc-rol.
Ik wens dat hij jou bij hoge nood ook vindt.

 

Cawen/aug19


/ | \

Laatste negen spinsels

  • TaxusDryade: boodschap over donker +

    Claudia Miller, de schoondochter van mijn leraar de bomensjamaan Dusty Miller 13th, gaf in juni 2020 een reeks facebook lezingen over verschillende dryades. Je kunt de dryade zien als de overziel, groepsziel, van een bomensoort. Op de avond waarin Claudia over de Taxus Dryade sprak, kwam een spontane boodschap van de Taxus Dryade door. Read More
  • Drempelhoed(st)ers +

    Vrijdag is Freyadag is Godinnendag. Op instagram schreef ik in juni 2020 een reeksje over drempelhoedsters.   1/ Drempelhoedsters Een liminale godheid is een god of godin die over drempels, poorten of portalen heerst, zogezegd degene die de grenzen doorkruist. Een Romeinse dame die deze titel krijgt, is Cardea. Haar naam betekent letterlijk ‘scharnier’, Read More
  • Cadeau voor de mensheid +

    Blootsvoets lopen ze in het zonovergoten labyrint. De ene vrouw loopt het pad naar binnen, de andere het pad naar buiten. Ze komen elkaar tegen op het smalle pad. De vrouwen stoppen met lopen en kijken elkaar vanaf een afstandje aan. Schouderophalend en met de armen gespreid vraagt de ene vrouw: “Hoe gaan we Read More
  • Papaver, godin van slapen en wakker worden +

    Vrijdag is Freyadag is Godinnendag. Op instagram schreef ik in mei 2020 een reeksje over papaver. 1/ Waarom eigenlijk klaproos? Waarom heet een klaproos eigenlijk klaproos? Ik vond dit op volkoomen.nl: “Plapperblume, onze klaproos, Fries klaproas, omdat de bloemen kunnen klappen als de bloemblaadjes bovenaan vastgepakt worden tussen duim en wijsvinger waardoor eronder een Read More
  • Venus godinnen +

    Vrijdag is Freyadag is Godinnendag. Op instagram schreef ik in april en mei 2020 een reeksje over Venusgodinnen. 1/ Aphrodite April wordt etymologisch wel eens verbonden aan Aphrodite, de Griekse godin van liefde, schoonheid, seksualiteit en vruchtbaarheid. Haar Romeinse zuster heeft de naam Venus gekregen, die we begin april zo stralend aan de westelijke Read More
  • Helend Schild +

    Een vreugdesprong, lente 2019 Tijdens een willekeurig internetbezoek zie ik op een willekeurige plek een willekeurige foto. Een doorkijkje naar het meer van Lough Gur in Ierland. Opeens maakt Hart een sprongetje en is Ziel blij. Ziel ziet Lough Gur. Lough Gur heeft verhalen. Dit is het mijne.   Voor het eerst naar Ierland, Read More
  • Het donker als je vriend +

    Het donker als je vriend Sta vanavond bij dat uur lichten uit van Earth Hour meteen eens stil bij lichtvervuiling. Nee, niet LUCHTvervuiling, maar LICHTvervuiling. Die overdadige lichten van huizen, straten, winkels, reclames, etc. die je belemmeren om de sterrenhemel goed te kunnen zien. UNESCO stelt zelfs dat een onvervuilde nachthemel een recht van de mensheid is. Er is Read More
  • Wiens wil geschiede? +

    Mijn hart werd en wordt geraakt bij elk bericht over de grote branden in de wereld. In Australië kan je niet meer spreken over bosbranden, maar heel Australië staat in de hens! Overal op social media worden oproepen gedaan om te bidden en mediteren voor regen om te helpen met blussen. Hoe fijn zou dat Read More
  • Zingen voor de Appelboom +

    Het verhaal gaat dat in Engeland al eeuwenlang in de winter liederen gezongen worden bij appelbomen. Op de Twaalfde Nacht (de twaalfde nacht na Kerstmis) wordt de best-producerende appelboom uit de boomgaard versierd met in appelcider gedrenkt brood, als gift voor de vogels en de goede geesten. Soms worden er schoten gelost, voor het Read More
  • 1

"Er is maar een idee, een seconde, een vriend, een droom, een stap in blind vertrouwen
nodig, om alles voor altijd te veranderen."

- The Universe a.k.a. Mike Dooley

Cawen
praktijk voor innerlijke reisbegleiding

mail welkom@cawen.nl of bel 06 11 58 72 04