De engel met de wc-rol

Het is een dramatische wandeltocht geworden. De man die we een dag eerder ontmoetten, zei dat hij er twee uur over had gedaan om de berg te beklimmen. Dan lukt het ons ook. Niet dus. Fout: niet even gecontroleerd wat internet ervan vond en vergeten op de informatiebordjes aan het begin van de wandeltocht te kijken.

We gaan op pad met redelijk goed weer en twee uur later zijn we pas op de helft. We houden een groepsoverleg of we doorgaan of niet. Een berg beklimmen is een bijzondere prestatie, plus we zijn al op de helft. Wij gaan door. Het weer wordt slechter. Tegen de tijd dat we de top bereiken, is het fijne mistwolkje veranderd in een behoorlijke regenwolk die ons alle zicht ontneemt. Het waait en het regent, het is koud. Even uitrusten en van het uitzicht op 1085 meter genieten, is er niet bij.

We vinden de informatiebalie en vragen of we met het treintje terug naar beneden kunnen. Een van ons is niet fit en ziet erg op tegen de terugtocht. De meneer vertelt ons dat er vierenveertig wachtenden voor ons zijn. En zij hopen allemaal op een plekje in het al volgeboekte treintje dat pas om half zes of half zeven naar beneden zal vertrekken. Drie uur wachten op een treintje dat overvol zit en dan om half zeven alsnog die berg af moeten lopen, vinden we geen optie. We gaan de terugtocht aan.

De regenwolk besluit ons te vergezellen en regent het steile pad met losse stenen nat. Zichtbaarheid is minimaal. En dan moet zoon naar de wc. Voor een grote boodschap. Balen. Midden op de berghelling. Geen bosjes, stenen, heuveltjes, wat dan ook, om even achter te zitten. Bovendien heb ik de gebruikelijke rol wc-papier niet bij me. Dochter loopt een stukje vooruit, om te zien of we al op de helft zijn. Op de helft staat een huisje, met wc. Binnen een paar tellen gaat ze op in de wolk. Ik houd mijn hart vast: mijn kind kan in een afgrond vallen en ik zal niet eens in de gaten hebben dat ze verdwenen is. Gelukkig komt ze snel terug. Het huisje is niet om de hoek en bovendien kan ze toch niet verder kijken dan een meter of tien. Vertwijfeld staan we midden op het pad en kijken elkaar in stilte aan. Wat nu?

Binnen tien tellen gebeurt het. Er verschijnt er een jongeman uit de wolk en terwijl hij op ons af loopt, slingert hij zijn rugzak voor zijn buik, tovert een rol wc-papier tevoorschijn, geeft dat al lopend met een glimlach aan mij, ik pak het aan en stamel dank je wel, de jongeman loopt door, slingert zijn rugzak op zijn rug en verdwijnt in de wolk op weg naar beneden.

Verbluft kijken wij elkaar aan. Hoe kan hij weten wat er aan de hand is? We zijn stil, we staan stil. Hij heeft niks gehoord, hij loopt niet in onze buurt. Toch?

Engelen komen in alle soorten en maten.
Dit is de engel met de wc-rol.
Ik wens dat hij jou bij hoge nood ook vindt.

 

Cawen/aug19


/ | \

Laatste negen spinsels

  • Wiens wil geschiede? +

    Mijn hart werd en wordt geraakt bij elk bericht over de grote branden in de wereld. In Australië kan je niet meer spreken over bosbranden, maar heel Australië staat in de hens! Overal op social media worden oproepen gedaan om te bidden en mediteren voor regen om te helpen met blussen. Hoe fijn zou dat Read More
  • Zingen voor de Appelboom +

    Het verhaal gaat dat in Engeland al eeuwenlang in de winter liederen gezongen worden bij appelbomen. Op de Twaalfde Nacht (de twaalfde nacht na Kerstmis) wordt de best-producerende appelboom uit de boomgaard versierd met in appelcider gedrenkt brood, als gift voor de vogels en de goede geesten. Soms worden er schoten gelost, voor het Read More
  • Tijdreismachine +

    Tijdreismachine Waar brengt het labyrint jou naar toe? Soms werkt het labyrint voor mij als een tijdreismachine. Ik begin te lopen en het voelt zwaar, alsof ik bergop loop. Wat raar? Ik spreek met mijn denken af dat het mee mag speuren naar meer informatie. We spreken ook af dat we het voelen de weg Read More
  • In ieder warm hart +

  • De engel met de wc-rol +

    De engel met de wc-rol Het is een dramatische wandeltocht geworden. De man die we een dag eerder ontmoetten, zei dat hij er twee uur over had gedaan om de berg te beklimmen. Dan lukt het ons ook. Niet dus. Fout: niet even gecontroleerd wat internet ervan vond en vergeten op de informatiebordjes aan het begin van de wandeltocht Read More
  • De dochters van Plynlimon +

    De dochters van Plynlimon Het informatiebord bij het reservoir verhaalde over drie zusters die in drie rivieren veranderen. Een speurtocht op internet levert de mooie legende op, en ook een prachtig animatiefilmpje dat het verhaal vertelt. Ik heb het verhaal vertaald en ik ben zo vrij geweest de originele foto’s te verwijderen en eigen (Welshe) foto’s toe te Read More
  • de Zalm der Wijsheid +

    de Zalm der Wijsheid Ergens in het diepste en groenste woud dat je je kunt voorstellen, borrelde tussen enkele bemoste rotsen het puurste, zuiverste en helderste water uit Moeder Aarde omhoog. Om deze Bron stonden negen Hazelaars en zoals iedereen weet, zijn bronnen heilig en hazelaars wijs. De Bron heette dan ook de Bron der Wijsheid, of in Read More
  • de Toverketel van Wijsheid +

    de Toverketel van Wijsheid Er leefde eens een moeder. Ze had twee kinderen: een mooie dochter en een lelijke zoon. De moeder besloot om toverdrank te maken die haar zoon de gave van wijsheid en poëzie zou geven. Niemand zou zich dan nog af laten leiden door de lelijkheid van haar zoon, maar luisteren naar zijn wijsheid. Ceridwen, Read More
  • Labyrint in de hooiberg +

    Labyrint in de hooiberg Een lerares geeft me een geheimzinnige tip. In het zuidwesten van Ierland, op het schiereiland Dingle, ligt bij een beroemd oud kerkje een nog ouder stenen labyrint. Echt iets voor mij, maar ze weet niet meer waar het is. Geen probleem: google is mijn vriend, dus ik kruip achter mijn pc en start een Read More
  • 1

"Een overvloed van zijn voedt de ziel."

- Paardenkastanje
Tree Angel Oracle, Fred Hageneder

Cawen
praktijk voor innerlijke reisbegleiding