De dochters van Plynlimon

Het informatiebord bij het reservoir verhaalde over drie zusters die in drie rivieren veranderen. Een speurtocht op internet levert de mooie legende op, en ook een prachtig animatiefilmpje dat het verhaal vertelt. Ik heb het verhaal vertaald en ik ben zo vrij geweest de originele foto’s te verwijderen en eigen (Welshe) foto’s toe te voegen. Na het verhaal vind je de link naar de originele tekst.

Helemaal onderaan vind je een link naar een kort animatiefilmpje (2m:55s) dat het verhaal leuk laat zien. Je moet misschien wel even doorklikken.

 

Het verhaal van drie rivieren:
De Ystwyth, de Severn en de Wye

Er zijn vele mythen en legenden die verhalen hoe verschillende Britse rivieren ontstaan zijn. Vele zijn beïnvloed door heidense geloven en het aanbidden van watergodinnen, watergeesten of nymfen. Er is een duidelijke Keltische verbinding. Dit is het verhaal hoe drie Britse rivieren vandaag bekend als Ystwyth (of Usk - CW), Severn en Wye zijn ontstaan op de hellingen van Berg Plynlimon in de Cambrian Mountains van Midden-Wales. Het geeft een verklaring hoe ze gevormd zijn en hoe ze hun weg naar de zee vonden en deel werden van de grote regen- en watercyclus die groei en voeding geeft aan land en bewoners. Het werk dat hier aangeboden wordt, is gebaseerd op meerdere bronnen en dankt veel aan het werk van Pollyanna Jones en Bill Gwilliam.

 

De slapende reus

Het verhaal begint op Plynlimon, een bergmassief dat het hoogste punt van de Cambrian Mountains en van Mid Wales is. Onder het massief zou een slapende reus liggen. Deze reus heeft drie dochters, die in de Keltische mythologie Niskai genoemd worden; of soms watergodinnen of nymfen. Hun namen zijn Ystwyth, Hafren en Gwy.

Terwijl de reus slaapt, houdt hij een oogje op zijn dochters terwijl ze door de regen en de mist op de berghellingen groeien. Hij ziet hoe regendruppels plassen vormen, die poeltjes worden, die samenvoegen en veranderen in kleine stroompjes die zachtjes langs de helling kabbelen. In zijn dromen kijkt hij naar zijn dochters en hij ziet dat de energie bubbelt en borrelt en klaar is om over te stromen en uit te barsten. Hij weet dat hun tijd gekomen is.

 

De reus wordt wakker

Eenmaal wakker roept Plynlimon zijn dochters bij zich en zegt tegen hen: “Het is tijd dat jullie je bestemming vervullen en je samenvoegen met de zee.” En hij vraagt: “Hoe zal je je bestemming vervullen?”

Aangezien ze waternymfen zijn, willen ze heel graag de oceaan bezoeken en het grote en mysterieuze gebied van de Keltische Zee verkennen en ook de wonderen die er nog achter liggen. Zoals zo vaak met zusters, is het ook bij deze zusters het geval dat ze alle drie een eigen persoonlijkheid en een sterk karakter hebben. Ze drukken hun individualiteit op verschillende manieren uit. De keuze van elke zuster hoe haar bestemming te vervullen, zal een uitdrukking zijn van haar unieke persoonlijkheid en karakter.

 

De keuze van Ystwyth

Ystwyth is de kleinste. Ze heeft altijd haast en is snel bij het nemen van beslissingen of het uitvoeren van taken. Zoals je kunt verwachten, besluit ze snel wat ze wil en neemt de kortste en snelste route nar zee. Ze stapt naar voren en zegt tegen haar vader: “Ik verlang er naar de zee te zien, de zoute lucht te ruiken en de zon zien rijzen en dalen over haar weidse wateren. Ik ga west en neem de korste en snelste route die ik kan vinden om mijn bestemming te vervullen.” Haar vader zegt: “Het ga je goed. Ga en vervul je bestemming. Weet dat we elkaar weer zullen zien!” Hij geeft haar een kus en een omhelzing.

Ystwyth zegt haar zuster gedag terwijl ze de berghelling af springt en danst. Ze verzamelt kracht en snelheid uit de kleine stroompjes en watertjes. Ze stroomt naar het westen, schitterend en sprankelend door het land van Wales, en bereikt de zee veel sneller dan haar twee zusters ooit zouden kunnen. De mensen die in de landerijen wonen waar ze doorheen stroomt, noemen haar de Ystwyth Rivier. De plaats waar ze haar bestemming vervult en de zee bereikt, wordt naar haar vernoemd: Aberystwyth.

 

De keuze van Hafren

Dan stapt Hafren naar voren. Ze zegt dat ze niet zo’n haast heeft. Ze wil het landschap graag eens goed bekijken, de steden van mensen bezoeken en door de koninkrijken stromen. Ze zegt haar vader: “Ik kies om over het land te zwerven en neem de lange route naar de zee. Zo kan ik andere wateren van het land ontmoeten en de wijsheid van de Aarde leren. Ik wil door de grote steden stromen, de mooie stadjes en dorpen van de mensen en hun manieren leren, voordat ik in de zee samenkom met mijn zusters. Ik heb geen haast en wil leren en neem mijn eigen tijd. Onderweg zal ik de velden van de mensen bewateren en verzorgen, maar wee degene die ze mijn lieflijke natuur misbruiken. Zo wil ik mijn bestemming vervullen.” Haar vader zegt: “Het ga je goed. Ga en vervul je bestemming. Weet dat we elkaar weer zullen zien!” Hij geeft haar een kus en een omhelzing.

Hafren zegt haar laatste zuster gedag en doet precies wat ze gezegd heeft. Ze neemt haar tijd en zwerft door het landschap, bezoekt enkele prachtige steden, stadjes en dorpen voordat ze uiteindelijk de Keltische Zee bereikt. Haar stroom kennen we nu als de Severn Rivier, die sereen door het land meandert om de zee in het Kanaal van Bristol te bereiken. Zoals gezegd, als ze misbruikt wordt door gebouwen te dicht aan de waterkant te zetten of haar watergraslanden in te nemen, daar rijst ze op en stroomt over. Hoe dan ook, uiteindelijk vervult ze haar bestemming.

 

De keuze van Gwy

De reus kijkt zijn laatste dochter aan, terwijl ze haar zusters elk hun eigen weg ziet gaan. “En nu is het jouw beurt. Welke richting kies jij voor jezelf?” Gwy heeft geen haast zoals Ystwyth en ze verlangt ook niet naar kennis zoals Hafren. Gwy neigt meer naar schoonheid. Ze besluit dat ze het prachtige land zal ezoeken voordat ze zich bij de zee voegt. Ze stapt naar voren, kust haar vader en zegt: “Ystywyth heeft haast om de zee te bereiken. Hafren zoekt kennis en ervaring. Schoonheid en harmonie met de natuur is wat ik zoek. Ik zoek een weg naar de zee door de valleien en de bossen en alle wezens zullen in mijn stroom een plaats van vrede en vervulling en een toevluchtsoord vinden, waar in hun noden voorzien wordt. Ik breng vreugde en rust waar ik ook ga.” Haar vader zegt: “Het ga je goed. Ga en vervul je bestemming. Weet dat we elkaar weer zullen zien!” Hij geeft haar een kus en een omhelzing.

En zo stroomt Gwy de berg af en meandert vreugdevol door de valleien en de bossen, bezoekt de mooiste landen en stroomt uiteindelijk in de zee. De mensen die aan haar overs leven, noemen haar de Wye Rivier. Ze komt samen bij haar zuster Hafren bij een plek die nu de Severn Estuary genoemd wordt. Onderweg door het Kanaal van Bristol hebben de twee zusters zonder twijfel veel aan elkaar te vertellen, en ook aan hun haastige zuster Ystwyth als ze elkaar uiteindelijk weer samen zijn in de Keltische Zee.

 

De reus valt in slaap

De reus, hoewel hij weet dat hij zijn dochters zal missen, is gelukkig. Hij weet dat ze hun bestemming in het grote geheel aan het vervullen zijn. Hij had al sinds het begin der tijden gekeken toen ze geboren werden in de Welshe mist en regen, die zo vaak de berghellingen bedekten met druppels op planten en rotsen, en groeiden tot plasjes. Deze zullen weer groeien en poeltjes worden, klaar om over te stromen en als stroompjes en watertjes over het land naar de zee te stromen.

Hij is niet verdrietig, want hij weet dat zijn dochters als onderdeel van de grote cyclus terug zullen komen en hem bezoeken, rijdend op de wolken die hoog boven de oceaan gevormd worden. Ze zullen over de zee naar het land geblazen worden, klaar om als regen op de berghelling te vallen. Daar zullen ze even blijven voor ze hun weg naar zee weer zullen maken. En zo zorgt de grote cyclus voor de continue voeding en leven van het land en alle levende dingen die erop leven.

Tevreden dat alles is zoals het moet zijn, valt de reus weer in slaap.

 

© 14/02/2018 zteve t evans

Originele bronvermeldingen vind je terug in het artikel van zteve:
https://ztevetevans.wordpress.com/2018/02/14/a-tale-of-three-rivers-the-ystwyth-the-severn-and-the-wye/

 


Het verhaal van drie rivieren:
De Ystwyth, de Severn en de Wye – het filmpje

Verder vond ik dit filmpje over de drie zusters:

Prachtig, vind ik ‘m!


Cawen/aug19


/ | \

 

Laatste negen spinsels

  • TaxusDryade: boodschap over donker +

    Claudia Miller, de schoondochter van mijn leraar de bomensjamaan Dusty Miller 13th, gaf in juni 2020 een reeks facebook lezingen over verschillende dryades. Je kunt de dryade zien als de overziel, groepsziel, van een bomensoort. Op de avond waarin Claudia over de Taxus Dryade sprak, kwam een spontane boodschap van de Taxus Dryade door. Read More
  • Drempelhoed(st)ers +

    Vrijdag is Freyadag is Godinnendag. Op instagram schreef ik in juni 2020 een reeksje over drempelhoedsters.   1/ Drempelhoedsters Een liminale godheid is een god of godin die over drempels, poorten of portalen heerst, zogezegd degene die de grenzen doorkruist. Een Romeinse dame die deze titel krijgt, is Cardea. Haar naam betekent letterlijk ‘scharnier’, Read More
  • Cadeau voor de mensheid +

    Blootsvoets lopen ze in het zonovergoten labyrint. De ene vrouw loopt het pad naar binnen, de andere het pad naar buiten. Ze komen elkaar tegen op het smalle pad. De vrouwen stoppen met lopen en kijken elkaar vanaf een afstandje aan. Schouderophalend en met de armen gespreid vraagt de ene vrouw: “Hoe gaan we Read More
  • Papaver, godin van slapen en wakker worden +

    Vrijdag is Freyadag is Godinnendag. Op instagram schreef ik in mei 2020 een reeksje over papaver. 1/ Waarom eigenlijk klaproos? Waarom heet een klaproos eigenlijk klaproos? Ik vond dit op volkoomen.nl: “Plapperblume, onze klaproos, Fries klaproas, omdat de bloemen kunnen klappen als de bloemblaadjes bovenaan vastgepakt worden tussen duim en wijsvinger waardoor eronder een Read More
  • Venus godinnen +

    Vrijdag is Freyadag is Godinnendag. Op instagram schreef ik in april en mei 2020 een reeksje over Venusgodinnen. 1/ Aphrodite April wordt etymologisch wel eens verbonden aan Aphrodite, de Griekse godin van liefde, schoonheid, seksualiteit en vruchtbaarheid. Haar Romeinse zuster heeft de naam Venus gekregen, die we begin april zo stralend aan de westelijke Read More
  • Helend Schild +

    Een vreugdesprong, lente 2019 Tijdens een willekeurig internetbezoek zie ik op een willekeurige plek een willekeurige foto. Een doorkijkje naar het meer van Lough Gur in Ierland. Opeens maakt Hart een sprongetje en is Ziel blij. Ziel ziet Lough Gur. Lough Gur heeft verhalen. Dit is het mijne.   Voor het eerst naar Ierland, Read More
  • Het donker als je vriend +

    Het donker als je vriend Sta vanavond bij dat uur lichten uit van Earth Hour meteen eens stil bij lichtvervuiling. Nee, niet LUCHTvervuiling, maar LICHTvervuiling. Die overdadige lichten van huizen, straten, winkels, reclames, etc. die je belemmeren om de sterrenhemel goed te kunnen zien. UNESCO stelt zelfs dat een onvervuilde nachthemel een recht van de mensheid is. Er is Read More
  • Wiens wil geschiede? +

    Mijn hart werd en wordt geraakt bij elk bericht over de grote branden in de wereld. In Australië kan je niet meer spreken over bosbranden, maar heel Australië staat in de hens! Overal op social media worden oproepen gedaan om te bidden en mediteren voor regen om te helpen met blussen. Hoe fijn zou dat Read More
  • Zingen voor de Appelboom +

    Het verhaal gaat dat in Engeland al eeuwenlang in de winter liederen gezongen worden bij appelbomen. Op de Twaalfde Nacht (de twaalfde nacht na Kerstmis) wordt de best-producerende appelboom uit de boomgaard versierd met in appelcider gedrenkt brood, als gift voor de vogels en de goede geesten. Soms worden er schoten gelost, voor het Read More
  • 1

"Het was zo'n dag als deze dat Marco Polo naar China vertrok.
Wat zijn jouw plannen voor vandaag?"

- Loesje

Cawen
praktijk voor innerlijke reisbegleiding

mail welkom@cawen.nl of bel 06 11 58 72 04